ಹೂದೋಟದಲ್ಲಿದ್ದೆ. ಯಾವುದೋ ರೆಕ್ಕೆ ಬಡಿತದ ಸದ್ದು ಕೇಳಿ ಮೇಲ್ನೋಡಿದೆ. ಮುದ್ದಾದ ಹಕ್ಕಿ ನನ್ನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾವೂರ ಹಕ್ಕಿಯಿದು? ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು? ಸಣ್ಣದಾಗಿದ್ದರೂ ಚೂಟಿಯಾಗಿದೆಯಲ್ವ ಎಂದೆನಿಸಿತು. […]


ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲಿ ಅವಳೇ ಸುಂದರಿ. 4 ಕಾಲೇಜು ಹುಡುಗರು ಪ್ರೀತಿಸುವುದಾಗಿ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದರು. ಆಕೆಗೂ ಒಬ್ಬ ಪ್ರಿಯಕರನ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿತ್ತು.

“ನನಗೆ ಮುತ್ತಿನ ಉಂಗುರ ತಂದುಕೊಡಿ. ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಉಂಗುರ ತರುವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸ್ತಿನಿ”

ಆಕೆಯ ಬೇಡಿಕೆಗೆ ಮನಸ್ಸಲ್ಲೆ ನಕ್ಕು ಎಲ್ಲರೂ ಮನೆಗೆ ಹೋದರು. ಮರುದಿನ ಮೂವರು ತಾವು ತಂದ ಉಂಗುರಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು.

ಬೇತಾಳನ ಕಥೆಗಳು, ಪಂಚತಂತ್ರ ಕಥೆಗಳು, ಜನಪದ ಕಥೆಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಮನೆಮಾತಾಗಿದ್ದ ಚಂದಮಾಮ ಇಂದು ಅಪರೂಪ. ಆದರೆ ಈಗಲೂ ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಓದುಗರಿದ್ದಾರೆ. ನಾನಂತು ಚಿಕ್ಕದಿರುವುಗಾ ತಪ್ಪದೇ ಓದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಇಲ್ಲೊಂದು ಜಾನಪದ ಕಥೆಯಿದೆ ಚಂದಮಾಮದಿಂದ ಕದ್ದದ್ದು. ಇಷ್ಟವಾದರೆ ಈ ಲಿಂಕ್‌ ಮೂಲಕ ಹೋಗಿ ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ಓದಿ ಬನ್ನಿ.

http://www.chandamama.com/lang/KAN/index.htm

ವಿದೂಷಕನ ಸಮಸ್ಯೆ
ಲೇಖಕ: ಚಂದಮಾಮ | 3rd Jan, 2011

ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿನಯನೆಂಬ ರಾಜ ನೊಬ್ಬನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೇ ಚದುರಂಗವೆಂದರೆ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿ. ಆದರೆ ರಾಜನಾದುದರಿಂದ, ಅವನ ಸರಿಸಮಾನರಾಗಿ ಆಡಲು ಯಾರೂ ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಸಾ್ಥನ ವಿದೂಷಕನಾದ ಮಾಧ ವನು ಮಾತ್ರ ರಾಜನೊಡನಿದ್ದ ಸಲುಗೇಯಿಂದ ರಾಜನೊಡನೆ ಚದುರಂಗವನಾ್ನಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಸಮಯ ದೊರೆತಾಗಲೆಲಾ್ಲ ಇಬ್ಬರೂ ಚದು ರಂಗದ ಮಣೆಯ ಬಳಿಯೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು. ರಾಜನು ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಮುತ್ತು, ಮಾಣಿಕ್ಯಗಳನ್ನು ಪಂದ್ಯಕೇ್ಕ ಒಡ್ಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಮಾಧವನು ಮಾತಾ್ರ ಸಾಧಾರಣ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಪಣವಾಗಿ ಇಡುತ್ತಿದ್ದನು. ವಿದೂಷ ಕನು ಚದುರಂಗ ದಾಟದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರವೀಣ ನೆನಿಸಿದ್ದನು. ರಾಜನೂ ಅವನೊಡನೆ ಆಡುತಾ್ತ ಅನೇಕ ಸೂಕ್ಷ್ಮಗಳನ್ನು ಕಲಿತುಕೊಂಡನು. ಆಟದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾದಾಗ ವಿದೂಷಕ, ರಾಜನೆಂಬ ತಾರತಮ್ಯಗಳನ್ನು ಮರೆತು, ಸಮಾನ ಸ್ಕಂಧರಂತೆ ಭಾವಿಸಿ, ಆಟದಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು.
ಒಂದು ದಿನ ಇಬ್ಬರೂ ಆಟದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗಿ ದಾ್ದಗ, ಅಣ್ಣನನ್ನು ಅರಸಿಕೊಂಡು ವಿದೂಷಕನ ತಂಗಿಯಾದ ಮೋಹಿನಿಯು ನೇರವಾಗಿ ಅರ ಮನೆಗೇ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟಳು. ಹೆಸರಿಗೇ ತಕ್ಕಂತೆಯೇ ಅವಳು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ರಾಜನು ಮರುಳಾದನು. ಆ ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಚದುರಂಗದ ಮಣೆಯ ಮುಂದೆ ಆಟಕೇ್ಕ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತಾ್ತ, ‘‘ನಿಮ್ಮ ತಂಗಿಯನ್ನು ಪಣ ಕೊ್ಕಡ್ಡುವಿರಾ? ಆಟದಲ್ಲಿ ನಾನು ಗೇದ್ದರೆ, ಅವಳನ್ನು ನನ್ನ ರಾಣಿಯರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳಾಗಿ ಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ,’’ ಎಂದನು ರಾಜನು ವಿದೂಷಕ ನೊಡನೆ.

image curtecy: http://www.gammonindia.com/aos_tep_bridges.

ಕಿಟಕಿಯ ಕಡೆಯಿಂದ ಬೀಸುವ ಚಳಿಗಾಳಿಗೆ ಕಬ್ಬಿಣವೂ ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯಾಗಿತ್ತು. `ಏನು ಚಳಿ ದೇವ್ರೆ’ ಅಂತ ಗೊಣಗುತ್ತ ತಣ್ಣಗಿನ ರೈಲಿನ ಕಬ್ಬಿಣದ ಸೀಟ್‌ ಮೇಲೆ ಮಲಗಲಾರದೇ ತುಕ್ರ ಎದ್ದು ಕುಳಿತುಕೊಂಡ. ಕಿಸೆಯಿಂದ ಬೆಲ್ಟ್‌ ತುಂಡಾಗಿರುವ ಟೈಟಾನ್‌ ಕಂಪನಿಯ ವಾಚ್‌ ತೆರೆದು ಗಂಟೆ ನೋಡಿಕೊಂಡ. ಇನ್ನೂ ಆರೂವರೆಯಷ್ಟೇ. ಏಳುವರೆಗೆ ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್‌ಗೆ ತಲುಪುವುದಾಗಿ ಆತನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ಜನ ಹೇಗೆ ಬದುಕುತ್ತಾರಪ್ಪ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ರೈಲಿನ ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಒಂದು ಬೀಡಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದ. ಒಳಗೆ ಹೊಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ಮೈ ಒಂದಿಷ್ಟು ಬಿಸಿಯಾಗಿ ಹಾಯೆನಿಸಿತ್ತು. `ಸಾಬ್‌ ಬೀಡಿ’ ಅಂತ ಮುದುಕನೊಬ್ಬ ಇವನ ಪಕ್ಕ

curtecy: http://images2.just-landed.com/

`ಅಂತು ಕೊನೆಗೂ ಮನೆ ಕಟ್ಟಿಬಿಟ್ರಿ’ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯಾಕೆ ಈಗಷ್ಟೇ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಕಮಲಮ್ಮನಿಗೆ ನೆನಪಾಯಿತು. ಸರಿಯಾದ ಪಂಚಾಗ ಇರುವ ಮನೆಯೊಂದನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕೆಂದು ಅದೆಷ್ಟು ವರ್ಷದಿಂದ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೊಟ್ಟೆ ಬಟ್ಟೆ ಕಟ್ಟಿ ಹಣ ಕೂಡಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಕಾಲ ಕೂಡಿ ಬರಲು ಅದೆಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳು ಬೇಕಾಯಿತು. ಒಂದಿಷ್ಟು ಹಣ ಸಂಗ್ರಹವಾದಗ ಯಾವುದಾದರೂ ಕಷ್ಟಗಳು ಎದುರಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವರ ಆರೋಗ್ಯ, ಮಕ್ಕಳ ಓದು, ತೋಟ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಒಂದೆರಡಲ್ಲ.

ಸ್ವಂತ ಮನೆ ಕಟ್ಟೋಕೆ ತಮ್ಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಗದಿದ್ದರೂ ಮಕ್ಕಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯಾದರೂ ನೆರವೇರಿತಲ್ಲ. ಅಂತ ಸಮಧಾನದಿಂದ ಹೊಟ್ಟೆ ಬಟ್ಟೆ ಕಟ್ಟಿ ಕೂಡಿಟ್ಟ 70 ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿಯನ್ನು ಮಗನ ಕೈಲ್ಲಿಟ್ಟಿದ್ದರು.

ಅಂತು ಕೆಲವು ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿಗಳ ಟೇರಸಿ ಮನೆಯೊಂದು ರೆಡಿಯಾಗಿತ್ತು. ಕಮಲಮ್ಮ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ಬಾಗಿಲಿನ ಎರಡು ಕಿಟಕಿಯ ಹಿಂದಿನ ಮನೆ ಪುಟ್ಟದಾಗಿದ್ದರೂ ಏನೋ ತಂಪು ತಂಪಾಗಿತ್ತು. ಆ ಜಗಲಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಕುಳಿತರೆ ಎಲ್ಲ ನೋವು ಸುಸ್ತು ಮಾಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಈ ಹೊಸ ಮನೆ ಎಲ್ಲ ಸುಖ, ನೆಮ್ಮದಿಗಳನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡಂತೆ ಭಾಸವಾಗತೊಡಗಿದೆ.

ಹೀಗೊಂದು ಕತೆ ‘ಏನಪ್ಪ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಆ ಕಡೆ ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ದೀಯಾ. ಬೇಕಾದ್ರೆ ಒಬ್ಳನ್ನು ರೂಂಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗು’ ಗೆಳೆಯ ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿದಾಗ `ಅಲ್ಲ […]