Monthly Archives: July 2010

ಒಂದು ಕನವರಿಕೆಯ ಕ್ಷಣ

ಒಂದು ಕನವರಿಕೆಯ ಕ್ಷಣ ಪ್ರತಿದಿನ ನಾನು ನಗರವನ್ನು ಅಚ್ಚರಿಗಣ್ಣಿಂದಲೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಇನ್ನೂ ಅರ್ಥವಾಗಿಲ್ಲ. ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಮದುವೆ ಮನೆಯ ಸಡಗರ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸೂತಕದ ಮನೆಯ ಬೇಸರ, ಎರಡರ ನಡುವೆಯೂ ಯಾತ್ರಿಕವಾಗಿ ಸಾಗುವ ನೇಸರನ ಬದುಕು ಇಲ್ಲಿಯದು. ಊರಿನಲ್ಲಿ ಜಡಿಹಿಡಿದು ಸುರಿವ ಮಳೆ ಇನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲವಂತೆ. ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯ ಮಳೆ? ಮಳೆಗೂ ಹಸಿರಿನ ಪ್ರೀತಿ. ಮರಕಂಡಲ್ಲಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಸುರಿಯುತ್ತದೆ. ನಗರಗಳ ಮೇಲೆ ಯಾವಾಗಲೊಮ್ಮೆ ಕಣ್‌ಹನಿ ಸುರಿಸುತ್ತದೆ ಅಷ್ಟೇ. ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಸುರಿವಾಗ ಕೊಡೆ ಹಿಡಿದು ನಡೆಯುವುದೆಂದರೆ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿನ ಮನೆ ಮುಳುಗಿಸೋ ಮಳೆ… Read More »

ನೆನಪಿನ ತೋರಣ- ನಾನು ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯ

ನಿನಗೆ ಶೇಷಮ್ಮ ಟೀಚರ್‌ನ ನಂಬರ್‌ ಬೇಕಾ? ಅಂತ ಸ್ನೇಹಿತನೊಬ್ಬ ಕೇಳಿದಾಗ ನನಗೆ ಅಚ್ಚರಿ. ಸುಮಾರು 12 ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ನನಗೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಕಲಿಸಿದ ಟೀಚರ್‌ ಅವರು. ಬಾಲ್ಯವೆಂದರೆ ಹಾಗೇ ತಾನೇ. ಅಲ್ಲಿ ಟೀಚರ್‌, ಮೇಸ್ಟ್ರು, ಊರು, ಕಾಡುಗುಡ್ಡ,  ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿ, ಗುರುಗಳು ನೀಡಿದ್ದ ಬೆತ್ತದ ಏಟು, ಸ್ನೇಹಿತನ ಮುನಿಸು, ತಂಟೆ, ತಕರಾರು ಹೀಗೆ ನೆನಪುಗಳ ಜಾತ್ರೆ. ಎಲ್ಲರ ಭೀತಿಯಂತೆ ನನಗೆ ನನ್ನೂರು ಏನೋ ಕಳೆದುಕೊಂಡಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಊರು ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮವೂ ಆಗಿಲ್ಲ. ಒಂದಿಷ್ಟು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಹಿಂದಿನ ಹಾಗೇ ಇದೆ. ಬಾಲ್ಯದ… Read More »

ಆರ್ತನಾದ

ಆರ್ತನಾದ ಕಾಲದ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಅತ್ತಇತ್ತ ಉರುಳುರುತ ಕರುಳ ಉರಿಸುವ ನೋವಿನ ಕಾವಿನಿಂದ ನರಳುತ್ತ ಸಾವಿನತ್ತ ಸಾಗಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿ ನಿಂತಿಹ ಮುದುಕಿ ನಾನು…. ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ `ಅರ್ಥದ’ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ ಹಾರಿದ ಹೊಟ್ಟೆ, ಬಟ್ಟೆ ಕಟ್ಟಿ ಕೆತ್ತಿಹ ಹೊನ್ನ ಶಿಲ್ಪ ತನುಜರೇ ಕೇಳಿಸದೇ ಯಮಪಾಶದಲ್ಲಿ ಶೇಷವಾಗುತಿಹ ಮಾತೆಯ ಆರ್ತನಾದ (ನಾನು ಪದವಿಯಲ್ಲಿರುವಾಗ ಬರೆದ ಕವಿತೆ)

ನಗುವ ಹೂವಿಗೆ..

ನಗುವ ಹೂವಿಗೆ ದಿನಕ್ಕೊಂದಿಷ್ಟು ಮುಗುಳು ನಗು ದಿನಕರನ ನೋಡಿ.. ಬಿರಿದಾಂಗೆ ಬಳ್ಳಿತುಂಬಾ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಮೊಗ್ಗು ಏನೆನ್ನಲಿ ಹುಡುಗಿ ನಿನ್ನ ನಗುವ ಬೆಡಗು ಕಪ್ಪು ಸಮಾಜದ ನಡುವೆ ಕಣ್ಣಾ ಮುಚ್ಚಾಲೆ ಆಟವೇ… ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದಾಂಗೆ ಸ್ಫುರಿಸುವೆ ಮುಗುಳ್ನಗೆಯ ಒಲವ ನೋಟ… ನಿನ್ನೀ ನಗುವಲ್ಲಿ ನೂರು ಮಾತು ನೂರೊಂದು ಮಧುರ ಕಾವ್ಯ.. ಭಾವ ನವಿರೇಳುತಿದೆ ನಲಿದಾಡುತಿದೆ ನವಿಲಾಗಿ ಮನಸ್ಸು… ಒಲವ ರಂಗವಲ್ಲಿ ಚೆಲುವ ರಾಗದಲ್ಲಿ ಅನುರಾಗದ ಕಂಪು ಕಣಜ ನಿನ್ನೀ ಮನ ಮೈಮಾಟದಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಬಿಲ್ಲ ಚೆಲುವು… ನಿತ್ಯ ನಗುವ ಮಲ್ಲಿಗೆಯಾಗು ಕನಸ ಮುದ್ದು… Read More »